322

وگدے اتھرو (نظم)

شاعر: محمد امجد جوئیہ.

مہنگائی ہتھوں تنگ آئے بندے پھاہے لے کے مردے ویکھے
غربت دی چکی ایسا پیٹھا دھیاں دے لہندے پردے ویکھے
گھر وچ آٹا نہ اے دال، روندے پئے غریب دے بال
تے بھکھ دے گہرے صدمے شام سویرے جردے ویکھے
ڈگریاں چاء چاء دھکے کھاندے حاکماں اگے جاکر لاندے
بے روزگاری دے ڈنگے ہوئے اگاں لاکے سڑدے ویکھے
گلی گلی وچ بم دھماکے، دین دیہاڑے خود کش حملے
لہونال رنگیاں گلیاں، لاشے چک چک ہوئے کملے
وگدے اتھرو کرمائے چہرے ہوکے ہاواں بھر دے ویکھے
مہنگائی ہتھوں تنگ آئے بندے پھاہے لے کے مردے ویکھے
ظلم جبر تھیں مارے ہوئے انھے قانون تو ہارے ہوئے
انصاف دی خاطر سڑکان اتے کفن پاء کے لڑدے ویکھے
حق دی خاطر بولن والے سچ لئی منہ کھولن والے
امجد ظلم دی سولی اتے مانواں دے پت چڑھدے ویکھے
خونی ہنیری بلادی چھائی کہانی کربل پھیر دہرائی
بے ترسی بے دردی ڈاھڈی علم دے باغ اچ قہر مچائی
کئی کلیاں کئی پھل علم دے لہو اچ لت پت جھڑدے ویکھے
مہنگائی ہتھوں تنگ آئے بندے پھاہے لے کے مردے ویکھے
ملک دے وڈے دعوے دارو، واسطہ خدا دا دھیان تے مارو
جدوی ویکھے غریب ہی کیوں ، جان دی بازی ہردے ویکھے

اس خبر پر اپنی رائے کا اظہار کریں

اپنا تبصرہ بھیجیں